• Webstek van de LHC Plutonica
Home > Plutonicaantje > Archief > Plutonicaantje 5: Plutonica's Louvain-la-Neuve-rolling

Plutonica's Louvain-la-Neuve-rolling
Vorig jaar reeds hadden wij, uw dienaren, het stoutmoedige plan opgevat om een excursie (in rollingvorm) naar het exotische Louvain-la-Neuve te organiseren. Dat dit toen niet is doorgegaan was te wijten enerzijds aan de moeilijkheid (u allen welbekend) om een voor iedere Plutonicaan geschikte datum vast te leggen en anderzijds aan het Fuiffiasco dat uw geliefde Praesidium met een kater (voor eenmaal niet van alcoholische oorsprong, wat natuurlijk extra pijnlijk is) achterliet en de organisatiedrift derhalve wat intoomde.

De opmerkzaamsten onder u zullen ondertussen echter opgemerkt hebben dat in de activiteitenkalender van het vorige Plutonicaantje opnieuw de mythische Louvain-la-Neuverolling prijkte. En inderdaad, we hebben dit project zeker niet opgeborgen. Het -in onze mooie vereniging klassiek geworden- datumvraagstuk blijft jammer genoeg een teer punt, maar met een beetje goede wil raken we er deze keer wel uit: nadere berichtgeving hieromtrent volgt. Schrijver dezes, LESBOS (oudgediende van LLN), zal in dit boeiende avontuur uw gids, steun, toeverlaat, lichtbaken en geestelijke leidsman zijn.

Het minste wat je van LLN kan zeggen is dat het een zeer aparte plek is die tegenstrijdige gevoelens oproept. Voor- en tegenstanders van dit oord doen niet in virulentie voor mekaar onder. Maar de meeste mensen die er studeren of gestudeerd hebben houden er over het algemeen de mening op na dat deze campus een zeer eigen sfeer en charme bezit. LLN is hoedanook niet te vergelijken met enige andere universitaire site wat meteen de reden is voor deze korte inleiding tot dit oord dat, hoewel slechts een vijfentwintigtal kilometer ten zuiden van Leuven gelegen, zo'n illustere onbekende voor de gemiddelde Vlaamse student is.

Een beetje geschiedenis

We schrijven de late jaren zestig. Het "Walen Buiten!" dat een hele generatie Franstaligen zou traumatiseren, dreunt met steeds meer aandrang door de Leuvense straten. De dagen van de unitaire Universiteit zijn geteld en de overheveling van de Université catholique de Louvain (UCL) naar Franstalig grondgebied wordt onvermijdelijk. Deze woelige jaren zijn ook de tijd van de democratisering van het hoger onderwijs en van de (daar enigszins mee verbonden) "geografische uitbreiding" van de universitaire instellingen. In 1965 wordt reeds een begin gemaakt met de Kortrijkse vestiging van de Leuvense Alma Mater en er worden ook plannen gesmeed om "filialen" op te richten in het Brusselse en in de buurt van Waver (vandaar het berucht geworden woord van Prof. Woitrin: "Le très grand Bruxelles de l'avenir", te weten deze driehoek Brussel-Leuven-Waver). De splitsing van de KUL-UCL zal echter deze Franstalige expansiedrang doorkruisen, de driehoek zal nooit een feit worden. Vanaf de vroege jaren zeventig zal de UCL zich progressief op het grondgebied van het Waals-Brabantse stadje Ottignies (vlakbij Waver) vestigen, haar geneeskundige Faculteit vertrekt naar Sint-Lambrechts- Woluwe (deze campus staat thans bekend als Louvain-en-Woluwé).

Van de nood wordt een deugd gemaakt, het nieuwe Leuven zal een prestigieus en gedurfd urbanistisch en architectonisch project worden. De eerste studentenlichtingen leven er op een permanente bouwwerf (ook vandaag worden er nog hele wijken bijgebouwd, maar de originaliteit en de oorspronkelijke frisheid zijn er toch wel wat uit) wat tot gevolg heeft dat de georganiseerde studentikoziteit (het is dat wat ons het meest interesseert natuurlijk, wees niet bevreesd: we komen er nog uitgebreid op terug) sterk verwatert. Het traditionele Leuvense decor is er niet meer en bij vele studenten heerst het gevoel dat ze uit het Aards Paradijs verjaagd zijn...

Het studentenleven in Louvain-la-Neuve

We zullen u nu niet langer meer vervelen met historische, architecturale en filosofische interessantigheden over LLN (ondergetekende zal zich daar graag van kwijten als we daar zullen zijn en hij zijn dronken nostalgie met hele bakken over u uit zal kunnen laten stromen, waarvoor dank).

Zoals we hierboven hebben opgemerkt zijn er met de "verhuizing" heel wat tradities verloren gegaan. Dat had daarenboven ook met het tijdsklimaat te maken, aan de KUL kwam in die flauwe jaren zeventig eveneens het traditionele studentenleven in het gedrang. Het verschil is echter dat men, toen later het (relatieve) herstel op gang begon te komen in Leuven op een rijke herinneringswereld kon terugvallen, waar men in LLN met een totaal nieuwe omgeving geconfronteerd was. Bovendien had de Vlaamse studentenbeweging steeds een eerder rigide en vrij goed gecodeerde, geformaliseerde structuur gekend (deels door haar Duitse inspiratiebronnen, deels omdat zij zich had moeten organiseren in een veeleer vijandige universitaire context). De Franstalige louvanisten hadden daarentegen nooit de behoefte gehad om veel formele elementen in te voeren. Het gevolg was dat zij, eens de woelige jaren overgewaaid waren, slechts konden putten uit een veel lossere traditie.

We zouden hier graag een boom opzetten over de geschiedenis van het Franstalige katholieke studentenmilieu, maar dat valt buiten het bestek van deze bijdrage en we hebben u daarenboven al lang genoeg aan het lijntje gehouden, we gaan daarom dadelijk over naar het hedendaagse studentenbestaan in LLN.

i. Studentikoze attributen

(we beperken ons tot hetgeen gangbaar is aan de katholieke universitaire instellingen, UCL, FNDAP [Namen], FUSL [Brussel], vrijzinnige en staatsuniversiteiten zoals de ULB of de ULg [Luik] dragen wel bepaalde typische hoofddeksels maar hebben nauwelijks enige traditie gehandhaafd)

* De calotte of toque: Vergelijkbaar met onze clubpetjes of met de verbondspet. De calotte is zwart en heeft het model van een groot en hoog uitgevallen clubpetje van bij ons. Op de voorzijde zijn drie lintjes aangebracht: de kleuren van de universiteit (UCL: blauw-wit); de Belgische driekleur; de Pauselijke kleuren (geel-wit). De calotte is het hoofddeksel van de katholieke Franstalige student, vrijzinnigen gebruiken het woord "calotte" zelfs als scheldnaam voor katholieken. De calotte kan slechts verworven worden na het afleggen van een aantal veeleisende proeven (onnodig te vermelden dat daar walgelijk veel drank aan te pas komt). Kennis van de geschiedenis van de vereniging en van de liederschat is vereist (het heeft iets van onze ontgroening).

* De tablier: dit is de "witte" doopschort die in ook Vlaanderen niet onbekend is maar bij ons toch minder systematisch gedragen wordt. Het simpele feit gedoopt te zijn verschaft het recht om de tablier te dragen. Wie gedoopt is, is trouwens volwaardig lid, de calotte behalen is niet verplicht (maar het geeft natuurlijk wel enig prestige).

* Linten (te vertalen als écharpe of bande): veel kerstbomen zal u in LLN niet tegenkomen, linten worden er immers nauwelijks gedragen. Het smalle lint is in LLN (bijna) volledig onbekend, Praesides (zelfs niet allemaal) dragen een breed lint maar het uitzicht daarvan is niet vastgelegd (twee kleurstroken, drie kleurstroken, verschillende breedtes, met schild, zonder schild,... )

*De Petit Bitu: de Franstalige "codex". In dit liederboek staan geen regeltjes en het bevat evenmin de historische elementen (namen van verenigingen, praesides, prominente figuren e.d. ...) die wij zo vanzelfsprekend vinden. De Petit Bitu lijkt nog het meeste op de zogenaamde "neuk- of poepcodices" (maar dan heel wat uitgebreider). Naast een uitgelezen repertorium van allerhande scabreuze liedjes bevat dit werkje ook een aantal klassiekere studentenliederen (in het Frans, Latijn, Nederlands en Duits) die we kennen uit onze eigen vertrouwde codex. We merken in dit verband graag op dat commilitones in LLN gauw onder de indruk zijn van de Leuvense codex (verzorgde -in hun ogen luxueuze- uitgave,... het komt allemaal nogal interessant over).

ii. De organisatie van het studentenleven

* Net zoals in Leuven (en de meeste andere Vlaamse universiteitssteden) bestaan er in LLN faculteitskringen (cercles), regionale clubs (régionales), vrije verenigingen en enkele overkoepelende organen. We zullen ons hier beperken tot de kringen en de clubs. Anders dan in Leuven is er nauwelijks een verschil tussen beide. Behalve dan dat er in de régionales meestal een grotere fierheid op de eigen traditie bestaat en dat er een groter historisch gevoel heerst. Afgezien daarvan hebben kringen en clubs toch grosso modo dezelfde gebruiken. Zo worden calotte en/of tablier in beide gedragen en zo is het best mogelijk om gedoopt te worden bij een cercle en de calotte te halen bij een régionale. Er is m.a.w. helemaal geen þapartheidþ tussen de facultaire en de regionale verenigingen, ze vloeien (hoewel ze uiteraard hun eigen accenten leggen) een beetje in mekaar over. Getransponeerd naar de Leuvense situatie zou dat het volgende beeld geven (we kunnen het niet laten omdat het werkelijk een verschil van dag en nacht is): u gaat in pet en lint de fakbar van bijvoorbeeld Pol. & Soc. binnen en u treft daar alleen maar mensen aan die ook in pet en lint zijn. Concreet betekent dat (cf.infra: praktische informatie) dat u in LLN overal plenis coloribus kan binnengaan, met uitzondering weliswaar van restaurants en van sommige minder studentikoze cafés.

* De régionales worden overkoepeld door de Fédé (afgekort voor Fédération), een orgaan vergelijkbaar met het oude K.V.H.V. (dat trouwens ontstaan is als tegenhanger van de overheersende Franstalige Fédé) of met het huidige Seniorenkonvent. * Naast de klassieke Waalse regionale clubs (la BW [Waals-Brabant], la Carolo[Charleroi], la Montoise [Bergen], enz... , enz...) bestaan er nog enkele buitenbeentjes zoals la Lux (provincie Luxemburg; de inwoners van deze gouw zijn nogal particularistisch ingesteld, zij voelen zich eerder Luxemburger dan Waal), la Grand' Ducale (Groothertogdom Luxemburg; de enige pettendragers (blauw, erg gelijkend op de K.V.H.V.-pet) in LLN, behoren tot de "Germaanse" studententraditie], Eumavia (afkorting van Eupen-Malmedy-Sankt-Vith; Duitstalige studenten uit de Oostkantons; hebben -wat uiterlijke kentekens betreft [calotte e.d.]- de Waalse gebruiken overgenomen, maar zijn -samen met de Grand' Ducale de enigen die cantussen houden die lijken op wat wij doen), la Bruxelloise (club van Brusselse studenten te LLN; andere mentaliteit dan de Walen; iets meer zin voor traditie; hebben een nogal elitaire orde [Ordre Académique de Saint-Michel] als nevenorganisatie).

iii. Studentikoze evenementen

* Cantussen: hoewel de term "Cantus" in LLN bekend is, betekent hij daar niet helemaal hetzelfde als bij ons (met uitzondering van die enkele verenigingen die zich tot de "Germaanse" traditie bekennen, cf. supra). De Cantus bekleedt er trouwens geen centrale positie in het studentenleven en wordt zeker niet beschouwd dit als één der hoogste en belangrijkste activiteiten. Begint u dus ter plaatse niet lyrisch te doen over uw laatste overheerlijke Cantus, men zal u niet begrijpen. Een Cantus in LLN (zowel Cercles als Régionales houden er sporadisch) is niet meer of niet minder dan een zangavond. De structuur ervan is nauwelijks vastgelegd en Président en Comité doen zelden meer dan een beetje toezicht op de zaak houden. Verder gaat iedereen zitten waar hij wil (meestal in een cirkel [als daar plaats voor is] op de grond), iedereen komt en gaat zoals hij wil, iedereen kan -als hij daar zin in heeft- een liedje voorstellen en iedereen zuipt zich het lazarus (dat is wel een gelijkenis); het/de clublied(eren) worden wel steeds gezongen, sommige nationale liederen ook en er bestaat wel enig (heel erg beperkt) protocol: wat Latijnse kreten (Prosit Cantoribus!), een paar bierspelen en enkele "straffen" (Tondu, Tooonduuu, Tooooooonduuuuuu!!!; het verplicht declameren van teksten uit Le petit Bitu [heel geliefd is de fameuze Ode à la masturbation, bij voorkeur opgelegd aan schachten]). In ieder geval is een Louvain-la-Neuvse cantus een chaotisch allegaartje. * De Bals: het woord "bal" slaat hier niet op een (gala-)dansfeest. Een bal in LLN is gewoon een avond (nacht) met een bepaald thema. Deze bals zijn echte evenementen: vrijwel iedereen gaat dan uit, naar de fuiven die op verschillende locaties (in zalen, in open lucht) plaatsvinden, naar de cafés (die bij deze gelegenheden 24 op 24 uur open zijn), naar de spontane feestjes op straat,... Er zijn elk jaar een aantal typische bals. Het Bal des bleus (eind oktober, als alle schachten pas gedoopt zijn). Het Bal des célibataires ("Vrijgezellenbal", oktober-november, de ongetwijfeld nobele bedoeling achter deze avond is om -op het ogenblik dat de nieuwkomers het campusleven wat gewend geraakt zijn- mensen de kans te geven om aan een lief (m/v) te geraken (of aan te raken, zo u wil). De achterliggende idee is natuurlijk dat de talloze nieuwe gezichten in LLN de mogelijkheden tot koppelvorming (tot copuleren a.h.w., heeft u die?) aanzienlijk vergroten. Laat u echter niet misleiden, er bestaat een niet te verwaarlozen risico dat u alleen maar zal afknappen op dit bal. Tachtig procent van de uitgaanders op deze fijne avond heeft al een lief. Dat geldt in het bijzonder voor dat mooie meisje dat zo verlangend en celibatair naar u staat te glimlachen, waarop u zich vier uur lang (galant en ondernemend als u bent) constant doorheen de zwetende massa naar de bar wurmt teneinde de jongedame -met úw goeie geld- van lafenis te voorzien. Dit tot het glorieuze moment waarop haar vriend (1m90) -met wie ze al sinds gisteren een afspraak had op precies dit uur en deze plaats- zijn sympathieke entrée maakt. De kerel in kwestie vindt u tot overmaat van ramp nog een aangename mens ook en begint vriendschappelijk tegen u aan te leuteren, helaas is zijn geld op (hij komt natuurlijk van een andere fuif en een andere griet van wier bestaan de -voorheen door u geëntertainde meid-, die hem nu zo verliefd staat aan te gapen, volstrekt niets afweet) zodat u hem fijntjes een pint offreert (die u zelf gaat halen, dat spreekt vanzelf). Deze kleine parabel enkel om u diets te maken dat de klad een beetje uit dit bal is. Gelukkig is er nog het Bal des busés ("Gebuisdenbal", einde juni-begin juli, neem uw puntenfiche mee want u krijgt een gratis consumptie voor elke buis). Zelfde principe als de andere bals. Misschien een suggestie om dan uw eerste zit te gaan door/wegspoelen resp. uitkotsen/vieren. * Les 24 heures: het grootste evenement in LLN (november). De campus verwordt tot een enorme mensenzee waar over de koppen gelopen dient te worden (er is -en vat dat maar letterlijk op- geen doorkomen aan). Dit evenement heeft zo'n impact dat de colleges er voor opgeschort worden. Absoluut te mijden wegens de drukte, de onveiligheid, de keetschoppende ULB- studenten en de horden uitschot die door deze "feestelijkheden" aangetrokken worden. De UCL speelt al enkele jaren met de gedachte om een einde aan de 24 heures te maken, maar het fenomeen is haar boven het hoofd gegroeid. * La quinzaine de la bière belge: "veertiendaagse van het Belgische bier" (maart-april). Deze gezellige gebeurtenis wordt georganiseerd door de Maphys. Twee weken lang worden er elke avond een honderdtal Belgische speciaalbieren ter degustatie (aan spotprijzen) aangeboden in de fakbar (Place des Sciences). Deze fijne plaatselijke traditie is echt de moeite waard, al was het maar om de buitengewone gemoedelijkheid die er dan voelbaar is.

LOUVAIN-LA-NEUVE PRAKTISCH

De sfeer

Zoals we hierboven zegden bezit LLN een zeer eigen, moeilijk in woorden te vatten, sfeer. Dat komt natuurlijk door de speciale architectuur en door de erg compact aandoende campus. LLN heeft een doormeter van ongeveer twee kilometer, maar vergis u niet: dat is groter dan het lijkt, door de ingewikkelde structuur en de betrekkelijke eenvormigheid van de gebouwen is het zelfs mogelijk om er behoorlijk te verdwalen (als u zich plotseling op de middenberm van de autosnelweg naar Namen zou bevinden dan betekent dat a) dat u meer gezopen heeft dan goed voor u is en b) dat u langs het "oudste" gedeelte van de campus [rond Place des Sciences] via de ingewikkelde achterafstraatjes op raadselachtige wijze van het beton in het groen bent gesukkeld, lach niet: het is al ooit iemand overkomen die LLN heel goed kende). Omdat de studentenbevolking aan de UCL iets minder heterogeen is dan die aan de KUL en omdat ze in zekere zin een beetje "opgesloten" zit op een eiland, heerst er een nogal intieme en geborgen sfeer: LLN is een op zichzelf staand wereldje, dat echter soms nogal een claustrofobische indruk kan geven. Die paradox geborgenheidbeklemming voel je pas echt goed aan wanneer je er op kot zit (zoals uw dienaar twee jaar lang heeft mogen doen), op een occassionele uitstap zoals de onze zal het intimistische gevoelen waarschijnlijk de bovenhand halen. Voor één avond -zeker als er een evenement aan de gang is- is LLN onbetwistbaar gezellig. We zullen proberen om u optimaal van de Louvain-la-Neuvse ambiance te doen genieten, op het programma staan bezoekjes aan de typische soirées (fuiven) en studentencafés (in een eerste versie van dit artikel citeerden wij nog l'Estaminet, helaas bestaat deze vroegere stamkroeg van ondergetekende ondertussen niet meer; wanneer wij op Place des Wallons zullen aankomen zal uw LESBOS -bittere tranen plengend- tonen wat voor een walgelijk proletencafé ervan gemaakt werd, bah!) zoals La rive blanche en -in mindere mate- Le Gambrinus. Ook de club- en fakbars zullen niet aan onze aandacht ontsnappen, aanraders in dit genre zijn de lokalen van la Lux, la Grand' Ducale en voor wat de kringen betreft Philo & Lettres (Letteren en Wijsbegeerte), Cesec (politieke, sociale en economische wetenschappen) en Maphys (wiskunde/natuurkunde). We moeten aan dit laatste wel onmiddellijk toevoegen dat de toegangspolitiek van sommige van deze etablissementen soms wel wat ondoorgrondelijk kan zijn: als er specifieke activiteiten plaatsvinden worden buitenstaanders over het algemeen niet toegelaten (maar dit gaat niet altijd op, veel hangt af van de contacten die ter plaatse gelegd kunnen worden), fakbars zijn daarin hoedanook gemakkelijker dan bijvoorbeeld een régionale als la Lux (waar je de ene keer met open armen ontvangen wordt en je een andere keer koeltjes de deur gewezen kan worden, wat erg jammer is gelet op de uitstekende Diekirch-pils van het vat die aldaar geschonken wordt). We zullen in ieder geval ons best doen om voor de avond van onze LLN-rolling een aantal uitnodigingen in de wacht te kunnen slepen.

Contacten en communicatie

i. De mentaliteit * Zonder al te veel te willen generaliseren kunnen we stellen dat Walen extroverter zijn dan Vlamingen, ze zijn minder stug en ze zullen vlugger en spontaner tot vriendschappelijke omgang overgaan. Met het oog op eventuele latere uitstapjes in LLN en op het uitbreiden van de relaties van PLUTONICA zullen we proberen zoveel mogelijk met de inheemse studentenbevolking in contact te treden. Aangezien bierpetjes, verbondspetten en linten in LLN nagenoeg onbekend zijn wekken zij vaak nieuwsgierigheid en interesse op: ideaal uitgangspunt om in gesprek te raken. We schromen ons niet om samenvattend te zeggen dat in het studentenmilieu van LLN jovialiteit en gemoedelijkheid troef zijn.

* Hieraan moeten we helaas een opmerking toevoegen. Toen schrijver dezes in LLN op kot zat (1990-92) was de situatie er ronduit paradijslijk en waren er nauwelijks of geen problemen van het genre ambras, vechtpartijen, ruziezoekers e.d. In die gouden tijd was er trouwens absoluut geen politie-aanwezigheid op de campus waar er tegenwoordig rijkswacht-met-hond-patrouilles rondlopen. Dit om u maar te zeggen dat er op luttele jaren tijd een en ander kan veranderen. LLN lijkt inderdaad wat grimmiger geworden. Dat is vooral te wijten aan de aantrekkingskracht die deze -eens zo vreedzame- plaats uitoefent op allerhande uitschot uit de omgeving (de urbanistische politiek van de UCL heeft daar veel mee te maken, maar dat is weer zo'n onderwerp waar LESBOS u ter plaatse zal over onderhouden). De nabijheid van Waver en Nijvel -stadjes die draaischijven zijn van de kleine criminaliteit in Waals-Brabant- en van Brussel (de hoofdstedelijke crapuulbendes schijnen LLN ontdekt te hebben als uitgaansoord) liggen ten oorzaak aan de groeiende onveiligheid op de Nieuw-Leuvense site. Bepaalde plaatsen die vroeger echt aangenaam waren (typevoorbeeld: In La Casa, een stuk parkeergarage dat als "discotheek" dienst doet, waar vroeger zwaar studentikoos uit de bol gegaan werd, heb je vandaag een flinke kans dat je er niet meer onbeschadigd buitenraakt. Daarnaast verdienen de cafés in de Grand' Rue een eervolle vermelding omdat zij ondanks hun "betere-taverne"-imago vaak in handen zijn van en bezocht worden door minder sympathieke figuren) zijn thans te mijden. Desondanks blijft LLN een buitengewoon gezellige plaats en ligt het vanzelfsprekend niet in onze bedoeling om u nodeloos bang te maken. Maar, tisniemeerwattetgeweestis, wij achtten het noodzakelijk om u ook hiervan op de hoogte te stellen.

* In het studentenmidden (en het is dat wat we gaan opzoeken) kan er eigenlijk niets fout gaan: sympathie, gastvrijheid, dronkemansverbroederingen,... liggen in LLN zo voor het grijpen. Dit op voorwaarde dat we een datum voor onze uitstap weten te vinden waarop er toch een minimum aan evenementen plaatsvindt. Op een "gewone" avond naar LLN trekken houdt steeds het kleine risico in dat er slechts besloten activiteiten aan de gang zijn en/of dat de kroegen vroeg sluiten. Het Praesidium waar u zoveel van houdt zal ervoor zorgen dat we in een spetterende ambiance zullen belanden.

* Een woordje nu over hetgeen u boven alles boeit: vrouwen. Voor de Casanovatypes onder ons (u weet over welke figuren het gaat) vermelden wij gaarne dat Waalse meisjes een stuk minder afstandelijk zijn dan de Vlaamse deernen waaraan wij zo gewend geraakt zijn. Dat wil echter niet zeggen dat er in LLN geen pretentieuze trutten zouden rondlopen zoals overal. Dat betekent wel dat de UCL-dames meestal ietwat "gewilliger" zijn, ergo de kansen liggen aldaar een klein beetje gunstiger dan in het Vlaamse land. Pas niettemin op voor interpretatiefouten, vlot en vriendelijk gedrag is voor een Walinnetje heel normaal (ook over het verschil tussen Waalse en Vlaamse w..ven zal LESBOS graag aan uw hoofd komen zeuren, wacht maar!) en betekent derhalve niet noodzakelijk dat uw charmes betoverend zijn (maar daarover maakt u zich allang geen illusies meer, als ze dat wel waren zou u geen lid van PLUTONICA zijn maar zou u domweg gelukkig en tevreden zijn zoals iedereen die wèl aantrekkelijk is en zou u zich niet bezig moeten houden met verdachte studentenverenigingen waarvan u hoopt dat u er enige belangrijkheid aan zal kunnen ontlenen). Omdat wij niet de verdenking op ons willen laden dat we discriminerend te werk zouden gaan richten wij ons nu even tot de vrouwelijke Plutonicanen: Waalse studenten verschillen niet van Vlaamse studenten, ze hebben namelijk altijd interesse voor u, ze zullen enkel misschien wat sneller tot actie overgaan, voel u dus niet te vlug belaagd.

ii. De taal

* Schrijver dezes spreekt geweldig goed Frans (zie de meest recente cantus van KV.H.V. Gent waarop hij "Er waren drie studentjes" vertaalde door "ils étaient trois étudiants, vraag over deze "inside joke" nadere uitleg aan KOSMOS, uw aanbeden Senior), zijn niveau zal u nooit evenaren; maar dat mag geen reden zijn om met droef hart af te zien van onze LLN-rolling. Veel Franstaligen doen tegenwoordig immers hun best om wat Nederlands te spreken (wat uiteraard zeer positief is). Zelfs als uw Frans redelijk beschimmeld is en als de kennis van het Nederlands bij de gemiddelde UCL-student -ondanks de vaak aanwezige goede wil- nogal wormstekig is, dan nog is dat geen onoverkomelijk obstakel. Schraap al uw kennis bijeen en leuter er maar op los, uw Waalse gesprekspartner zal dat ook doen (in tegenstelling tot een Fransman [kots] zal een Waal u nooit uitlachen als u een fout maakt, hij zal natuurlijk wel lachen als u -ongewild- iets zegt dat om te lachen is, maar dit geheel terzijde). Om u op weg te helpen volgt hieronder trouwens een klein glossarium voor de beginnende Louvain-la-Neuve-ganger:

i. Klein Louvain-la-Neuvs glossarium en idioticon

* De onderstaande woordenlijst is een selectie uit de Belgisch-Franse jongeren- en studententaal. Veel van de woordjes die u nu ontdekken zal zijn heel gebruikelijk, alleen jammer dat u ze nooit op school geleerd heeft. [Waar nodig hebben we geprobeerd de -benaderende- uitspraak weer te geven]

* Drinken
- une chope [sjop]: een pint
- une beuverie: een drinkgelag
- une guindaille [gèndaj]: een zuippartij, een rolling, een lijp feestje, een fuif,... (bv. Wij zijn op rolling in LLN = On fait une guindaille à LLN)
- guindailler [gèndajee]: fuiven, zuipen, op de zwier gaan/zijn
- cul-sec [kusek] of à fond: ad fundum
- un gobelet: plastic bekertje, heel typisch in LLN -(être) sao–l [soe], mort-plein, pêté,... : bezopen zijn (pas op! "pêté" kan ook betekenen: gebuisd zijn of compleet geschift zijn)
- gerber of dégueuller: kotsen

* Studentenleven
- un bleu: een schacht
- une bleuette: een schachtin
- la bleusaille: de weken van schachtenkloterij die aan de doop voorafgaan
- le baptème: de doop
- un poil of un ancien: een ouderejaars
- le comité: het praesidium
- le président: de praeses
- un comitard: een praesidiumlid

* Relaties
- draguer: versieren
- la drague: het versieren, het op jacht zijn - une gonzesse, une nana, une bonne-femme: een meid, een griet, een snol
- un type, un mec, un gars [ga]: een kerel
- baiser: neuken
- rouler une pelle: een tong draaien
- une capote: dat weet u

* Diversen
- la PAF (= participation aux frais): inkomgeld (op een fuif)
- chouette [sjwèt]: leuk, aardig, plezierig (dit is een stopwoord dat op alles toepasbaar is: bv. Tu es une chouette fille = jij bent een leuk meisje; C'est une chouette soirée = Dit is een leuk feestje,... )
- con []: un con of un connard = een klootzak, een hufter; une conne [kôn] of une connasse = een kutwijf; c'est con = het is klote, belachelijk of idioot
- une pute, une salope, une poufiasse [poefj'as]: een hoer, een slet
- koter: op kot zitten (bv. Tu kotes où? = Waar zit jij op kot?)
- une bagarre: "ambras", een vechtpartij (bv. als er iemand tegen u zegt Tu veux de la bagarre? dan gaat u daar beter niet verder op in, want dat betekent dat de persoon in kwestie een vrij negatieve attitude tegenover u heeft)
- se bagarrer: ambras hebben/zoeken/maken
- ça me fait chier [sjiejee]: letterlijk: ik krijg daar het schijt van; in de omgangstaal: ik vind dit/dat vervelend/hinderlijk/onaangenaam/klote
- une clope, une sèche: een sigaret (bv. wanneer iemand tegen u zegt 'Tu veux une clope?' dan betekent dat niet dat de desbetreffende persoon op u wil kloppen, maar wel dat hij u een sigaret wil aanbieden. Een nuanceverschil dat niet onbelangrijk is)

* Zo, u beschikt nu over een klein basisvocabularium. Raap verder uw beste Frans bij elkaar en de communicatie zal wel los lopen. Voor verdere inlichtingen staan we graag tot uw beschikking.

Onze rolling

De Plutonica-rolling gaat door op maandag 17 maart 1997.
Schrijver dezes hoopt u van dienst geweest te zijn met dit artikel vol nuttige en minder nuttige informatie, maar hoopt vooral u behoorlijk lekker gemaakt te hebben.
Plutonica à Louvain-la-Neuve, c'est fou!

Lesbos